Tuin aanleggen

Verslag Open Tuinen 2009

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Wed, 01 Jul 2009 14:53:00 +0000

Vorige week zondag trokken we een hele dag uit om een vijftal tuinen te bezoeken. Het mooie weer was alvast van de partij, na de middag was het zelfs te warm...

1. Eerste halte in de voormiddag was de prachtige cottagetuin van Rudi en Pascale Desmet-Vergucht, Ganzeplas 77 in Aalter.
Een zeer mooie romantische tuin, met een grote vijver, originele trapsgewijze verhoogde borders en veel mooie zithoekjes. Een van de aandachttrekkers was de Gunnera die zijn enorme bladeren aan de waterkant van de vijver te volle kon ontplooien.

De kleurrijke borders en het gebruik van vele potten (met vooral hosta's) en de kriskras verspreide ornamenten geven deze tuin een chique nonchalance.

Enig minpunt aan deze tuin is de ligging: vlakbij de autosnelweg, waardoor het rustgevende, idyllische aspect van deze fraaie tuin wel wat verloren gaat.

2. Tweede stop is in Bellem, een deelgemeente van Aalter. Onze gps had het knap lastig om deze landelijke tuin 't Mierhof, Switten 6, te vinden.

Weggestoken op het einde van een doodlopend straatje in een ruraal gebied heerst hier absolute stilte en rust. De tuin is goed ge�ntegreerd in de omgeving en sluit ook perfect aan bij de hoevestijl van de woning. Mooie golvende mixed borders leiden naar een grote natuurlijke vijver.

Erg origineel was ook een verdoken zithoekje, waar antieke raamelementen in verwerkt waren.

Wordt vervolgd....

Open Tuinen 2009

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Thu, 25 Jun 2009 13:55:00 +0000

Volgend weekend (27 en 28 juni) organiseren de Landelijke Gilden opnieuw Open Tuinen. Voor de 17e keer kunnen een hele reeks priv�tuinen bezocht worden in Vlaanderen en (een paar) in Nederland.

En niet te missen evenement, wij vinden voorlopig nog onze gading in Oost-Vlaanderen en gaan een hele dag op stap in de streek van Aalter en Maldegem.
Het verslag volgt later.

Parc Andr� Citro�n in Parijs

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Tue, 23 Jun 2009 12:45:00 +0000

Dankzij en samen met onze goede vrienden Dirk en Ilse genoten we vorige week van een heerlijk ontspannend weekend in Parijs.
Naast een paar museabezoeken (Kandinski in Pompidou en Voir L'Italie et mourir in Orsay!), kon natuurlijk ook een bezoek aan een Parijs park niet ontbreken. De keuze viel op Parc Andr� Citro�n, een groot park op de vroegere fabrieksterreinen van Citro�n aan de Seine in het 15e arrondissement.

Het park (14 hectare) werd in 1992 aangelegd door de landschapsarchitecten Gilles Cl�ment en Alain Provost. Het geheel is strak aangelegd, met aantal in het oog springende thematuinen, ook per kleur, die Japanse invloeden verraden. Architectonisch wordt het park gedomineerd door twee hoge grote serres met daartussen een waterpartij. Toen we het park zaterdagmorgend bezochten was het er heel rustig.

Een dergelijke strak ontwerp vraagt veel onderhoud en hier en daar lieten de Parijse plantsoendiensten wel een steekje vallen, zodat het geheel toch wat slordig overkomt. Sommige thematuinen waren heel interessant en voor veel Parijzenaars is dit een gezellige ontmoetingsplaats of een mooi decor om te joggen.

Waarom tuinieren?

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Thu, 18 Jun 2009 15:30:00 +0000

Ik denk dat tuinieren in de genen zit, een aangeboren behoefte om iets te kweken, te zien groeien, te cre�ren. Vrienden vragen soms wel eens waarom ik zo gebeten ben om te tuinieren: er kruipt immers veel tijd en geld in.

Wel, ik vind de tijd goed besteed (behalve achter de grasmachine lopen, daar ben ik niet zo gek op). In de tuin bezig zijn is voor mij quality time, back to the basics, met je handen bezig zijn, wroeten in de aarde. Er is ook nog steeds de verwondering dat een kleine zaadje van een digitalis, kleiner dan een speldenknop, kan uitgroeien tot een uitbundig bloeiende plant van meer dan 2 meter hoog... Een van de geneugtes van de tuin: in de vooravond met een aperitief in de hand bekijken we onze borders en zien hoe alles groeit en evolueert en maken we plannen om in het najaar planten te verzetten, te verwijderen of een structurele verandering in een border aan te brengen.

Voor mij is een tuin een puzzel die nooit af is, het spelen met kleur, textuur, hoogte, perspectief, schaduw en licht, blijft een boeiend creatief proces. En ook een heel complex proces, want je moet niet enkel rekening houden met de factoren die ik hierboven opsomde, maar ook met grondsoort, vochtig of droog, wind, ori�ntatie van de zon enzovoort.

Wij hebben in onze leefruimtes vrij grote ramen die uitzicht geven op de tuin, wel die ramen zijn in feite steeds veranderende schilderijen die je doen meeleven met de seizoenen, als je maar wilt kijken.

Samengevat, om het met de woorden van de mysterieuze Chance uit de prachtige film Being There te zeggen: I like to watch. In het kader van de tuin: I like to watch things grow.

Snijbiet oogsten

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sat, 13 Jun 2009 15:07:00 +0000

De snijbiet die ik begin april zaaide is klaar om te oogsten. Mooie, frisse blaadjes met rode en gele stengels. Ik laat de blaadjes niet te groot worden, dat zijn ze malser.

Snijbiet of warmoes kun je klaarmaken zoals spinazie: zacht stoven en laten slinken. Vlak voor het opdienen kun je er nog beetje room doorheenroeren.

De smaak houdt het midden tussen spinazie en andijvie, met een zachte bietentoets. De textuur van de gestoofde blaadjes lijkt op die van andijvie. Wij vonden het alvast heel lekker, onze jongste dochter moest nog wat aan de smaak wennen.
Om haar over de streep te halen, maak ik snijbiet volgende keer klaar met bechamelsaus...

Als je de plantjes groter laat worden, krijgen ze een steviger stengel die je zoals selderij kan klaarmaken.
Ik vind de rood- en geelgenerfde bladeren en stelen van snijbiet zo decoratief, dat ik volgend jaar een paar zaailingen in de gemengde borders gaat uitplanten.

Guerrillatuinieren

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sat, 06 Jun 2009 08:47:00 +0000

Overgewaaid uit Engeland en Nederland: guerrillatuinieren, mensen die de handen uit de mouwen steken en (illegaal) die saaie of verwaarloosde plekken in de stad met fleurige planten opfrissen.

Op het Gentse Casinoplein werd in de nacht van 3 juni het verwaarloosde perk rond het standbeeld onder handen genomen door 'guerrillero's. Onkruid wieden, compost onderwerken en het perkje volzetten met kleurrijke eenjaarigen.
Zoals ze zelf zeggen: Guerilla Gardening heeft niet enkel als bedoeling om een buurtplein op te fleuren, maar om de buurtbewoners te betrekken, bij elkaar te brengen en een volledige buurt op die manier figuurlijk te bemesten: �Wat wij doen is niet nieuw, het is niet revolutionair, het is het planten van een zaadje, dat veel liefde geven en hopen dat het kan blijven groeien.�

Een zeer sympatiek initiatief dat beslist navolging moet krijgen. Ik wil zeker meehelpen en plantjes uit onze tuin doneren.

Het volledige verslag van deze nachtelijke actie kan je lezen op gentblogt.be.

Digitalis purpurea 'Alba'

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Mon, 01 Jun 2009 16:00:00 +0000

Digitalis is ��n van mijn favoriete tuinplanten, dit kon je al zien en lezen in deze post: Digitalisborder. Het is een zeer decoratieve tweejarige plant, die in Belgi� en Nederland (een in grote delen van Europa) ook in de vrije natuur voorkomt. De bekendste soort is roodpaars, maar er zijn ook cultivars die andere kleuren hebben.

Dit exemplaar (cultivar digitalis purpurea 'Alba') groeit vlak tegen ons tuinhuis in halfschaduw en is 1,75 m hoog.
De cultivar is moeilijk wit te houden, omdat er (door vele hommels) een voortdurende kruisbestuiving is met roodpaarse soort. In onze tuin hebben we dan ook een heel gamma van diep roodpaars naar lichtroze en bijna zuiver wit.

Digitalis is een echte woekeraar. Na de bloei bevatten de vele zaaddoosjes duizenden zaadjes die zich over de hele tuin verspreiden. Wil je dit voorkomen, dan moet je de bloemstengels onmiddellijk na de bloei verwijderen en slechts een paar planten voor zaad overhouden.

Bladgallen onschadelijk

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Wed, 27 May 2009 16:24:00 +0000

Op het forum van Tuinadvies werd onlangs door een ongeruste tuinier gevraagd wat er aan de hand was met de bladeren van zijn esdoorn. Die "vertoonden allemaal roodachtige spikkeltjes." Een parasiet, schadelijk voor de boom?

Helemaal niet schadelijk, het bleken bladgallen te zijn. Een galletje groeit omdat een galwesp of een ander gal-insect een eitje legt in een boomblad. Het blad reageert hierop door het vormen van een kapsel waardoor een bladgal ontstaat. Het galletje groeit verder en de larve kan de hele binnenkant opeten. Als de larven genoeg gegeten hebben verpoppen ze. In de winter als de bladeren gevallen zijn komt het nieuwe galinsekt uit de gal gekropen.

Dit zijn bladgallen op onze zomerlinde (tilia platyphyllos).
In deze boom nest op dit moment een koppel Turkse tortels op een vrij rudimentair plat nestje. Ben benieuwd wanneer de eitjes uitgebroed zullen zijn.

Erica snoeien

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Fri, 22 May 2009 10:27:00 +0000

Het is de hoogste tijd om de erica (heidekruid of winterheid) te snoeien. Dit kan meteen nadat de bloemen uitgebloeid zijn, als ze wat bruin worden. Ik doe dat altijd met de haagschaar, dat gaat veel vlugger dan met de snoeischaar.

Erica carnea is een prima plant om vooraan in de border te plaatsen, wordt niet te hoog (als er regelmatig gesnoeid wordt) en bloeit heel de winter en lente. Wij hebben de originele paarsroze soort en de witte cultivar'Snow Queen'.

Pluksla oogsten

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Mon, 18 May 2009 12:39:00 +0000

Begin april zaaide ik in onze kruidentuin een bedje Aziatische pluksla (een mengeling van paksoi, tatsoi, mizuna, Chinese mosterdsla en Chinese spinazie) uit het zadenassortiment Denk Groenten! van AVEVE en Frank Fol. En het resultaat mag gezien worden!

Het is een frisse, pittige mengeling: een heel andere smaak dan de zoete of bittere slasoorten die we gewend zijn.
Oogsten is supermakkelijk, je snijdt de blaadjes jong af en daarna komen weer nieuwe blaadjes tevoorschijn die je opnieuw kunt plukken.
We hebben een paar weken geleden ook een Belgische mengeling pluksla gezaaid, maar door het droge weer van de afgelopen weken is daar nog niet veel resultaat van te zien.

Tiarella

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Wed, 13 May 2009 16:30:00 +0000

Tiarella, de Nederlandse naam is enigszins misleidend schuimkaars, bloeit uitbundig van mei tot augustus. Deze vaste plant, familie van de saxifragaceae, heeft een decoratief, wat bont blad en bloemen zijn tere wit-roomachtige pluimen. De soort die wij in onze tuin hebben is tiarella wherryi en komt oorspronkelijk uit de vochtige bossen van Noord-Amerika.

De bladeren verkleuren in de herfst wijnrood en gaan niet helemaal weg. Het plantje vormt pollen en vermeerdering gebeurt voornamelijk door scheuren en uitzaaien. Om een maximaal effect te verkrijgen kun je het best de plantjes in grote groep samen zetten, je krijgt dan een prima bodembedekker. De fragile plantjes gedijen goed in schaduw en halfschaduw, bij te veel zon en een zanderige bodem durven ze gauw wegkwijnen. Als je wat geduld hebt, hoef je er echter geen massa van aan te kopen. We zijn vertrokken van een tweetal plantjes en Hilde heeft alle zaailingen zorgvuldig gehergroepeerd, zodat er na twee jaar al een mooi rijtje voor onze grote skimmiabol ontstaan is.

Naast tiarella wherryi wordt in de handel ook de cultivar tiarella cordifolia aangeboden, deze vermeerdert zich door uitlopers en durft onder ideale omstandigheden woekeren. Het blad dat vroeg in de herfst mooi rood verkleurt, verdwijnt helemaal in de winter. De bloempluimen van de cordifolia (30 cm) zijn iets kleiner dan die van de wherryi (40 cm).

Viburnum plicatum 'Mariesii'

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sat, 09 May 2009 15:46:00 +0000

De meimaand is mijn favoriete tuinmaand, veel fris groen, veel knoppen die nog veel meer moois beloven en vooral veel prachtige bloeiende planten.

Er zijn heel wat soorten viburnums, maar dit is volgens mij een van de mooiste: viburnum plicatum 'Mariesii'. Deze struik is een 'afleggertje' dat we meenamen uit onze vorige tuin. Hij is nu ongeveer 5 jaar oud en 1,8 m hoog, een forse groeier dus.

De vari�teit 'Mariesii' wijkt af van de gewone plicatum, op de takken verschijnen bloemschermen met kleine cr�mekleurige bloempjes met daaromheen helder witte grotere bloemen. Die schermen bevinden zich over de hele lengte van de horizontaal groeiende takken. In de herfst krijgen de bladeren een prachtige roodbruine kleur.

Een aanrader voor iedereen die er plaats voor heeft in de border, ook prachtig als solitair, dan kun je hem in zijn volledige breedte laten uitgroeien.

Clematis montana 'Rubens' en 'Grandiflora (C.m.alb)'

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sun, 03 May 2009 15:24:00 +0000

Ik moet ieder jaar eens pochten op mijn clematis montana, die nu volop in bloei staat.
Om de groeikracht van deze clematis te tonen, hieronder foto's van een paar jaar geleden:

2006

2008

En zo ziet de clematis er vandaag uit:

De 'Rubens' heeft roze bloemen, de 'Grandiflora (C.m.alb)'witte, iets kleinere bloemen.

Deze clematissoort hoef je in principe niet te snoeien. Enkel inkorten als hij te groot wordt.

Planten vermeerderen

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Tue, 21 Apr 2009 14:42:00 +0000

Vorig weekend volgde ik samen met mijn goede vriendin Sandra een workshop planten vermeerderen onder het motto: nooit te oud om iets bij te leren. De workshop was een initiatief van Tuinadviesmagazine, de mensen achter de website Tuinadvies: Kurt Vossaert dus.

Kwamen aan bod: kruidachtige stek nemen, houtachtige stek nemen, wortelstek, marcoteren, afleggen, scheuren en uiteraard zaaien.
Een prima initiatief in deze crisistijden, want plantgoed kost tegenwoordig handenvol geld.
De lesgever was de superenthousiaste Jose De Buck (voorzitter van de Vlaamse Vaste Planten Vereniging). Hoewel de workshop gericht was op 'absolute beginners' heb ik toch nog een en ander opgestoken, o.a over de temperatuur van de stekgrond en de vochtigheidsgraad van de lucht rond de stekjes. Jose is een man met een encyclopedische kennis over vaste planten en een echte spraakwaterval die maar gestuit werd door een stuk cake en een kopje koffie.

Iedereen kreeg nog wat stekgoed mee naar huis, o.a. geranium, sedum en phormium (Nieuw-Zeelands vlas). Thuis bij Sandra hebben we stekjes in trays gezet, een heleboel hebe en ook een kleinbladige euonymus. Ben benieuwd of de stekjes zullen aanslaan.

Meer narcissen

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Mon, 13 Apr 2009 17:19:00 +0000

Bij Pasen horen paasbloemen of narcissen. De voorbije drie jaar had ik nu en dan een paar bollen in de grond gestoken, meestal t�te � t�te-narcissen, en die gaven hier en daar wat vroege lentekleur. Maar het waren er veel te weinig en ze waren niet echt strategisch geplaatst in de border.

Vorig jaar hadden we in de vroege lente met stokjes en gekleurde linten de plaatsen aangeduid waar we nog narcissen en andere bolgewassen in de border wilden .

In de vroege herfst 2008, plantten we 100 grootbloemige narcisbollen, 50 krokusbollen en 50 sneeuwklokjes, op de plaatsen die we in de lente hadden aangeduid. Een hele karwei, maar het resultaat mag er zijn.

Groenten zaaien: snijbiet

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Fri, 10 Apr 2009 07:42:00 +0000

Vorig weekend heb ik een paar voor mij onbekende groenten gezaaid. De inspiratie, tekst en uitleg komt uit het boek van Frank Fol 'Denk Groenten! De Handleiding', van Culinaire Uitgeverij Minestrone. Vorige post besprak ik Aziatische pluksla, deze keer komt snijbiet aan bot.

Snijbiet of warmoes wordt al bijna 3.000 jaar gekweekt en is een blikvanger in de tuin �n op het bord. Snijbiet heeft grote dikke en vlezige bladeren met witte, gele, oranje of rode nerven en bladstelen. Ze hebben een zachte smaak met de fijn bittere toets van bieten en de lichtjes zoutachtige smaak van spinaziebladeren. Voor de jonge bladeren zijn alle bereidingen voor spinazie van toepassing, enkel de kooktijd is langer. De bladstelen en ribben bereid je zoals asperges en bleekselder.

Snijbiet. Foto: Tony Le Duc.

Zaaien ter plaatse: april tot augustus in humusrijke, voedzame grond.
Zaai voor forse planten met brede bladstelen in de vollegrond in rijtjes die 40 cm van elkaar liggen en uitgedund worden tot op 30 cm afstand. Op een kleinere afstand, rijtjes op 20 cm en de planten slechts 5 cm van elkaar in de rij, ontwikkelt zich vooral het blad. Zaaidiepte: 1-2 cm.
Oogsten: juni tot oktober

Heb je geen moestuin? Dan komen de mooie kleurrijke bladeren ook goed tot hun recht in de plantenborder!

Groenten zaaien: Aziatische pluksla

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Mon, 06 Apr 2009 06:50:00 +0000

Vorig weekend hebben we de kruidentuin aangepakt: gewied, gemest, compost gestrooid en de tegels een oppoetsbeurt gegeven. En groenten gezaaid. Uit het boek Denk Groenten! van groentekok Frank Fol, haalde ik twee groenten die ik nog niet eerder gekweekt heb: Aziatische pluksla en snijbiet.

De Aziatische pluksla is een pittige mix van Aziatische bladgroenten, gemakkelijk te kweken en snelgroeiend. Je moet enkel de blaadjes van de stammetjes plukken en ze meteen verwerken. Het gaat om een mengsel van diverse Aziatische koolsoorten die qua smaak vari�ren van zacht en pittig tot scherp. Er zit paksoi in, tatsoi, mizuna, Chinese mosterdsla en Chinese spinazie. De paksoiblaadjes hebben een smaak die doet denken aan Chinese kool. Tatsoi heeft een licht gekruide koolsmaak met een mosterdtoets. Mizuna is een Japanse groente met een zachte mosterdsmaak. De smaak van Chinese mosterdsla is erg pittig en doet denken aan wasabi, de Japanse mierikswortel, terwijl Chinese spinazie een krachtige spinaziesmaak heeft.

Aziatische pluksla. Foto: Tony Le Duc

Zaaien ter plaatse van april tot september op een humusrijke grond.
Zaai in rijtjes op 20 cm van elkaar. Zaaidiepte: 1 cm. Vrij dik uitzaaien
Oogsten: mei tot oktober.

In een volgende bericht komt snijbiet aan bod.

Gazononderhoud

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sat, 28 Mar 2009 09:30:00 +0000

Na een natte zomer en herfst en een zeer strenge winter ligt de gazon er maar slapjes bij. Er is veel mos bijgekomen, hier en daar wat kale plekken door op de grasmat te lopen tijdens de vorstperiode.

Dus alweer tijd voor een actieplan (net zoals vorig jaar).

1.Eerst kalk strooien (in de vroege lente); ik gebruik DCM Microkalk met magnesium en bacteri�n.

Deze gekorrelde kalk heeft verschillende voordelen, door de korrelvorm strooit hij gemakkelijk uit en je verandert tijdens het strooien niet een sneeuwman. Magnesium zorgt voor een diepgroen gazon en de toegevoegde bacteri�n vreten het mos op. Dit althans volgens het promopraatje op de verpakking. Kalk zorgt ervoor dat de meststoffen die daarna worden gestrooid, beter zullen opgenomen worden. Door de toevoeging van kalk zal de zuurtegraad van de grond zakken, waardoor mos op zijn beurt weer minder kans krijgt. Je kunt het best tweemaal per jaar kalk strooien: in het voorjaar en in de herfst

2. Plekken met erg veel mos verticuteren. Mos op deze wijze verwijderen is volgens mij nog altijd het doeltreffendst. Nadeel: als er erg veel mos in je gazon zit, krijg je hierdoor kale plekken.

3. Dus gras inzaaien is op deze plaatsen aangewezen. Het is sowieso goed om jaarlijks je gazon bij te zaaien, zodat verzwakte plekken er weer bovenop komen. Ik gebruik sinds een paar jaar het graszaad Ecogazon met miniklaver van AVEVE, met goed resultaat. Waarom zaad met miniklaver gebruiken, lees je in dit berichtje van een paar jaar geleden.

4. Bemesten, minimaal 4 weken na het kalken. Ik zal dit jaar Mycogazon van AVEVE gebruiken.

Deze organische meststof bevat Rhizamax, dat is een toevoeging van mycorrhizae-schimmels die zorgen voor een 'natuurlijke symbiose' waardoor het gras een grotere wortelomvang krijgt en dus sterker wordt. Alweer een fraai promopraatje: mijn grootmoeder zou gezegd hebben: "Baat het niet, dan schaadt het niet." Mycogazon bevat tenslotte ook nog bacteri�n die dol zijn op mos en afgemaaide gazonresten.

Dus met deze geavanceerde producten, het lijkt wel bacteriologische oorlogvoering, zullen we een schitterend gazon krijgen. Dat hopen we toch... I'll keep you posted.

Tuingereedschap: spade

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Wed, 25 Mar 2009 16:47:00 +0000

Mijn grootvader zei het al: "Goe gerief is goe werk." Dat zal zeker gelden voor deze spade die ik mezelf cadeau deed!

Ik koos een spade met een extra lang (en iets smaller) blad, ideaal voor het verplanten van heesters en grotere vaste planten. Deze spade zal ook dienst doen bij het jaarlijks afsteken van de wortels van onze leylandiihaag (de wortels lopen anders te ver door in de plantenborders), ze is immers vlijmscherp en door een speciaal proced� zelfs zelfslijpend.

Polet maakt kwaliteitsgereedschap dat een leven lang meegaat, met een steel gemaakt uit essenhout en een afgeronde voettrede. Goe gerief!

Viburnum Tinus winterschade

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sat, 21 Mar 2009 16:38:00 +0000

Op verschillende tuinfora heeft men het over winterschade bij viburnum tinus: door de strenge vorst zijn bladeren of zelfs hele delen van de plant bruin geworden. Nu kan viburnum tinus heel goed worden gesnoeid, dus de beschadigde delen kan je gerust weghalen. Let wel op dat je de vorm de struik behoudt.

Ook skimmia's hebben te lijden gehad van de winterkou. Door de bevroren ondergrond konden de groenblijvende planten geen voedsel meer uit de grond halen en raakten de bladeren beschadigd. Ook hier kan je gerust snoeien, al zou ik skimmia minder hard terugsnoeien dan de viburnum tinus. Skimmia groeit immers heel wat trager.

Lavendel snoeien in maart, of niet...

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Tue, 17 Mar 2009 08:09:00 +0000

Vorig weekend heb ik de meeste van onze lavendelstruikjes gesnoeid. Vorig jaar had ik over 'wanneer lavendel snoeien' al eens gepost. Sommigen zeggen snoeien midden maart, anderen raden aan om onmiddellijk na de bloei in de zomer te snoeien. Ik heb een nieuw perkje lavendel, stekjes die ik drie jaar geleden nam, vorige zomer gesnoeid. En het moet gezegd, die staan er heel gezond bij, ondanks de strenge winter.

Deze struikjes zijn vorige zomer gesnoeid. (Ok�, ik weet het, ik moet hier nodig eens wieden...)

De lavendel langs onze oprit heb ik dit weekend gesnoeid en die zien er zo uit, nog een beetje kaal dus.

Enig nadeel van snoeien in de zomer, na de bloei: je mist wat kleur van de tweede bloei in augustus.

Snoeien eucalyptus

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sun, 15 Mar 2009 06:22:00 +0000

Deze week kreeg ik een vraag van Jos via e-mail over zijn eucalyptus. Door de strenge winter zijn de bladeren grijsbruin verkleurd en hij vraagt of de eucalyptus mag gesnoeid worden. Dat mag zeker en nu is het aangewezen moment. Eucalyptus verdraagt vrij sterke snoei en zal daarna fors weer uitschieten met die typische ronde jeugdblaadjes.

Ik ben nog aan het bekijken of ik mijn eucalyptus pauciflora ga snoeien. Deze soort wordt als een van de winterhardste omschreven, maar hij heeft toch ook wat bruine blaadjes gekregen...

Eerste werkzaamheden lente

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Mon, 09 Mar 2009 17:53:00 +0000

Vorige zondag was het echt lenteweer, we hebben bijna de hele dag in de tuin gewerkt. Zalig om weer eens een dagje buiten te zijn.
Beetje gewied, een paar kruiwagens compost in de borders gedumpt (met dank aan onze goede buren Hilde en Koen) en hier en daar wat gemest (buxus, hydrangea, terraspotten...)

Het was ook de hoogste tijd om een paar struiken te verplanten, we hebben een hydrangea macrophylla en een hydrangea quercifolia 'Sikes Dwarf', van plaats verwisseld. De 'dwarf' maakte zijn naam niet waar en was te groot geworden om vooraan in de border te staan. Een blijkbaar terugkerend fenomeen dat de info op het bijgeleverde plantenkaartje niet klopt...

hydrangea quercifolia 'Sikes Dwarf'

We konden meteen ook de schade opnemen die de strenge winter had aangericht; een paar planten hebben de strenge en langdurige vorst niet overleefd: 2 van de 3 lavatera's en lavandula stoechas. Beide zijn maar matig winterhard. Sommige planten hebben bladverlies door de vorst: euonymus jap. 'Aureus', bamboe en eucalyptus pauciflora.

Volgende weekend lavendel snoeien en gazon verticuteren

Denk Groenten! De Handleiding

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Sat, 28 Feb 2009 18:02:00 +0000

In onze vorige tuin hadden we een moestuin(tje), met een serre tegen een zuidermuur. We kweekten zelf tomaten, bonen, courgettes, peterselie, pompoenen enzovoort. Een ontspannende en smakelijke bezigheid. Onze huidige tuin is heel wat groter en tijd om een volwaardige moestuin te onderhouden heb ik niet...

Als substituut ontwierp ik een uit de kluiten gewassen kruidentuin.
Maar dit boek 'DENK GROENTEN, DE HANDLEIDING', doet mij weer zin krijgen in een moestuin.

In dit dit boek vind je een selectie van 40 groenten en 5 kruiden met uitgebreide productinformatie, zaai- en tuintips, telkens ge�llustreerd met een foto van de volgroeide groenten en kruiden recht uit de tuin. Per seizoen worden tien groenten voorgesteld.
Frank Fol, De Groentekok, stelde het zadenassortiment samen: een speelse combinatie van witte en rode radijs, olijftomaat en snackkomkommer, een kruidige mix van Aziatische slasoorten, verrassend mooie broccoletto, klassiekers zoals veldsla, spruiten en witloof en een selectie vergeten groentesoorten zoals peterseliewortel en tuinmelde. De prachtige foto's van de groenten zijn van foodfotograaf Tony Le Duc.
De bijpassende zaden koop je in het seizoen in een Aveve-winkel. De foto�s van de groenten op de verpakking van de zaden zijn dezelfde als die in het boek. Zo is er een duidelijk verband tussen de boekenreeks en de selectie zaden.

Bij DENK GROENTEN! DE HANDLEIDING krijg je gratis een Groenten- en Kruidenkalender. Een handig overzicht waarmee je in een oogopslag weet wanneer wat te zaaien en te oogsten. En de uitgever doet er nog een schepje bovenop met een gratis verrassingspakketje zaden.

Het boek is het eerste in een serie van vijf, in de andere delen, Lente, Zomer, Herfst en Winter, staan telkens 30 heerlijke recepten met de groeten die je zelf kan kweken! Lente en Zomer verschijnen binnenkort.
Een beetje reclame voor eigen winkel mag wel: ik ben de eindredacteur van dit boek en de andere titels.
Een uitgave van Minestrone Culinaire Uitgeverij, te vinden in de boekhandel en de Aveve-winkels.

Wordt vervolgd als de andere delen verschenen zijn.

Groene omheiningen deel 3: Prunus laurocerasus

noreply@blogger.com (Antoon Jamin�) — Mon, 17 Nov 2008 08:38:00 +0000

De laurierkers of Prunus laurocerasus is een van de populairste altijd groene hagen. Ik ben er niet zo gek op en vind het een nogal saaie plant. Zeker de vari�teiten met een donkergroen blad hebben een sombere uitstraling.

Laurierkers wordt in onze streken sinds de 16e eeuw gekweekt, er bestaan heel wat vari�teiten. Oorspronkelijk komt ze uit de Balkan en Turkije.

De laurierkers heeft glanzende groene leerachtige bladeren. In april-mei verschijnen geurige witte opgaande bloemtrossen, in de herfst worden dat zwarte bessen. Doordat laurierkers een forse groeier is, wordt ze veel aangeplant; je hebt vlug resultaat. Nadeel van deze forse groei is dat je ieder jaar, bij het begin van de zomer flink moet snoeien.

De prunus is enkel geschikt voor wat grotere tuinen doordat ze vrij breed kan worden. Zoek voor je haag dan ook een vari�teit die makkelijk opgaat en niet te breed wordt zoals de 'Herbergii'. Controleer ook of de gekozen planten wel degelijk winterhard zijn, dat is niet bij alle prunussen zo. De 'Herbergii' is zeer winterhard.

Alle Prunussen vrezen erg vochtige gronden, hou daar rekening mee bij het aanplanten van je haag.
In onze borders duiken regelmatig zaailingen op die daar door vogels op geheel natuurlijke wijze gezaaid zijn. In sommige delen van Engeland en Amerika is prunus laurocerasus een echte pest zijn doordat ze de natuurlijke habitat verdringt.